[ پيمان محكم الهى از پيامبران ] تفسير : و به ياد آور هنگامى را كه از همه پيامبران در مقام اعطاى نبوّت پيمانى خاصّ به ايشان از ايشان گرفتيم و بويژه از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى بن مريم ( پيامبرانى كه صاحب كتاب و شريعت مستقل بودند و ساير پيامبران از آنها دريافت مىكردند ) و از آنها پيمانى استوار گرفتيم بر اين كه هر يك از ايشان بشارت‌دهنده به پيامبر بعد از خود باشد و اين كه تبليغ رسالت نمايند و به عبادت و اطاعت الهى دعوت نمايند و يكديگر را تصديق كنند و امّت را نصيحت كنند و جامعه را به سوى يك مبدأ و يك دين دعوت نمايند . تخصيص اين انبيا به ذكر نام بعد از تعميم ، به جهت آن است كه اولو العزم و صاحب شريعت و كتاب بودند ، و تقديم پيغمبر ما بر ايشان براى تعظيم و تكريم آن حضرت است . نزد بعضى از مفسّران « ميثاق غليظ » سوگند مؤكد است بر وفا نمودن به آنچه حق تعالى برايشان از تكاليف سخت پيامبرى واجب نموده است . آيه 8 لّيَسَلَ الصدِقِينَ عَن صِدْقِهِمْ وَ أَعَدَّ لِلْكفِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًا تفسير : تا خداوند از راستگويان امّت‌ها در روز جزا براى پاداش دادن از صدقشان بپرسد ، به اين معنى كه هر يك از انبيا گواهى دهند بر صدق خود در انجام وظايفشان ، يا سؤال كند از تصديق‌كنندگان پيامبران از تصديق ايشان ، يا از پيغمبران بپرسد كه امّت‌هاى ايشان دعوت آنها را اجابت كردند يا نه ؟ از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود : اذَا سُئلَ الصّادِقُ عَنْ صِدْقِهِ عَلى أي وَجْهٍ قَالَهُ ؟ فَيجَازى بَحَسَبِهِ ، فَكَيْفَ يَكُونُ حالُ الْكَاذِبِ ؟ يعنى : هرگاه از راستگويان بپرسند كه بر چه قصد و بر چه وجه ، راست گفتى تا به حسب آن ايشان را جزا دهد ؟ پس حال دروغگو